เรื่องน่ารู้

ในตำนานของกรีกนั้น เมดูซ่า (Medusa) เป็นผู้หญิงที่มีผมเป็นงู และเมื่อมีคนมองมาที่ใบหน้าเธอ (จ้องตา) คนผุ้นั้นจะกลายเป็นหิน ที่จริงแล้วก่อนที่เมดูซ่าจะมีความร้ายกาจดังที่เป็นที่เล่าขานกันมานั้น เมดูซ่านั้นเป็นหญิงสาวที่มีหน้าตาสวยงามมาก

เมดูซ่า เป็นหนึ่งในลูกสาวทั้งสามของ เมทิสซึ่งเมทิสเป็นเจ้าแห่งสติปัญญาและสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งต่างๆได้มากมาย แต่เดิมลูกทั้ง 3 ของเมทิสเป็นคนที่สวยงามมาก แต่แล้ววันหนึ่งเมทิสแม่ของเมดูซ่าถูกเทพ ซุส(Zeus) ข่มขืนและกลืนกินลงท้องไป และซุสจึงได้ใช้สติปัญญาและความสามารถทางการแปลงร่างของเมทิสเพิ่มอำนาจให้กับตนเอง พลังอำนาจนั้นทำให้เทพซุสยิ่งใหญ่เหนือเทพทั้งปวง และต่อมาเทพธิดา อาเธน่า(Athena) ได้ถือกำเนิดขึ้นมาจากการที่พลังของเมทิสทะลักออกมาทางหน้าผากของซุส เมื่อเอเทน่าได้กำเนิดขึ้นพร้อมกับความสามารถทางสติปัญญาของเมทิสผู้เป็นแม่ และเอเทน่าก็ถือเมดูซ่าพี่น้องร่วมสายเลือดแม่ เป็นศัตรูคนสำคัญ อยู่มาวันหนึ่งเมดูซ่าที่เป็นสาวงาม มีชายหลายคนหมายปองเป็นเจ้าของ ก็ได้ไปบูชาเทพเอเทน่ายังวิหารของเอเทน่า แล้วเทพโพไซดอน(Poseidon) ก็เห็นเมดูซ่าที่มีหน้าตาสวยงามมาก จึงต้องการครอบครองเมดูซ่าเป็นของตน จึงใช้กำลังขืนใจเมดูซ่า อาเทน่าเห็นดังนั้นจึงใส่ความเมดูซ่าว่า ลบหลู่เอเทน่าในวิหารศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ และสาบเมดูซ่าให้กลายเป็นมารร้ายหน้าตาน่าเกลียด และสาบให้ผมสวยงามของเมดูซ่าเป็นงูเต็มหัวเมดูซ่า เมื่อเป็นเช่นนี้เมดูซ่าต้องได้รับความอับอาย โกรธแค้นจึงได้ใช้ความเกลียดชังนั้นมาเป็นพลังในการสาบคนที่มองหน้าเธอให้กลายเป็นหินไป เพื่อตอบแทนสิ่งที่ทำให้เธอกลายเป็นเช่นนี้ เมดูซ่าจึงกลายเป็นมารร้ายที่สุดตนนึงในตำนานกรีก

สุดท้ายเมดูซ่าก็ถูกเพอร์เซอุสฆ่าตายจากการถูกเพอร์เซอุสใช้ดาบฟันคอขาด ซึ่งเอเทน่าเป็นคนอยู่เบื้องหลังในการตายของเมดูซ่า ที่เอเทน่าให้เพอร์เซอุสไปฆ่าเมดูซ่าแทนนั้นเพราะอาเทน่าเป็นเทพแล้วจึงใช้อำนาจในทางที่ผิดได้ไม่มาก จึงใช้มือของเพอร์เซอุสในการทำการเรื่องนี้

The three Gorgon sisters — Medusa, Stheno, and Euryale — were children of the ancient marine deities Phorcys and his sister Ceto, or sometimes, Typhon and Echidna, in each case chthonic monsters from an archaic world. Their genealogy is shared with other sisters, the Graeae, as in Aeschylus's Prometheus Bound, who places both trinities of sisters far off "on Kisthene's dreadful plain":

Near them their sisters three, the Gorgons, winged
With snakes for hair— hated of mortal man—

While ancient Greek vase-painters and relief carvers imagined Medusa and her sisters as beings born of monstrous form, sculptors and vase-painters of the fifth century began to envisage her as a being both beautiful as well as terrifying. In an ode written in 490 BC Pindar already speaks of "fair-cheeked Medusa".^[4] In a late version of the Medusa myth, related by the Roman poet Ovid (Metamorphoses 4.770), Medusa was originally a beautiful maiden, "the jealous aspiration of many suitors," priestess in Athena's temple, but when she was raped by the "Lord of the Sea" Poseidon in Athena's temple, the enraged goddess transformed her beautiful hair to serpents and she made her face so terrible to behold that the mere sight of it would turn a man to stone. In Ovid's telling, Perseus describes Medusa's punishment by Athena as just and well-deserved

บาซิลิสก์ (Basilisk)

เป็นงูใหญ่ที่น่ากลัวและน่าสยดสยองในตำนานกรีกและยุโรป ซึ่งแค่มองผ่านเหยื่อก็ทำให้เหยื่อตายได้ ในทำนองเดียวกับ เมดูซ่า

ได้มีนักเล่านิทานคนหนึ่งอธิบายว่า บาซิลิสก์เป็น "งูที่มีมงกุฎสีทองเล็กๆ บนหัว ในยุคกลางมีผู้เชื่อว่ามันเป็นเพียงงูที่มีหัวเหมือนไก่ บางครั้งก็มีหัวเป็นคน บาซิลิสก์เกิดจากไข่ที่ออกมาจากพ่อไก่ระหว่างที่ กลุ่มดาวสุนัขใหญ่ ปรากฏบนท้องฟ้า และได้คางคกเป็นผู้กกไข่ การมองเห็นบาซิลิกก์นั้นน่ากลัวสยดสยองมาก ถ้าสัตว์ใดก็ตามได้เพียงเห็นมันมองผ่าน แม้แต่ทางกระจกก็อาจตายได้ทันทีเพราะความกลัว วิธีเดียวที่จะฆ่ามันได้ก็คือต้องถือกระจกไว้ข้างหน้าตัวมันก่อนที่มันจะมองผ่านมา เมื่อมันมองมาในกระจกนั้น มันก็จะเห็นเงาตัวมันเองในกระจกและตายในทันที มีผู้เชื่อว่าบาซิลิสก์มีเขาหรือมีพังผืดด้วย"

ในยุโรปสมัยกลาง บาซิลิสก์ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้าย โดยคู่กับกริฟฟิน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความดี บาซิลิสก์เป็นสัญลักษณ์ของเมืองบาเซิล (Basel) ใน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ บาซิลิสก์ถูกนำไปใช้หลายครั้งตามนิยายแฟนตาซีต่างๆ และเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากเรื่อง แฮรี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ

ซึ่งชื่อ บาซิลิสก์ นี้ได้ถูกตั้งเป็นทั้งชื่อเรียกสามัญ และชื่อวิทยาศาสตร์ของกิ้งก่าจำพวกหนึ่งในทวีปอเมริกาใต้ มีหงอนบนหัว และสามารถวิ่งได้เร็วมากจนวิ่งบนน้ำได้ โดยกิ้งก่าจำพวกนี้ มีชื่อสกุลว่า Basiliscus

In European bestiaries and legends, a basilisk ('bæzɪlɪsk, from the Greek βασιλίσκος basilískos, "little king"; Latin Regulus) is a legendary reptile reputed to be king of serpents and said to have the power to cause death with a single glance. According to the Naturalis Historia of Pliny the Elder, the basilisk of Cyrene is a small snake, "being not more than twelve fingers in length", that is so venomous that it leaves a wide trail of deadly venom in its wake, and its gaze is likewise lethal; its weakness is in the odour of the weasel, which according to Pliny, was thrown into the basilisk's hole, recognisable because all the surrounding shrubs and grass had been scorched by its presence.

Basilisk is also the name of a genus of small lizards, (family Corytophanidae). The Green Basilisk, also called plumed basilisk, is a lizard that can run across the surface of water

edit @ 20 Jan 2009 19:52:45 by Chinnatat Piyawanitpong

กริฟฟอน หรือ กริฟฟิน (griffin, gryphin, griffon หรือ gryphon)

คือสัตว์ในเทพนิยายร่างกายเป็นครึ่งนกอินทรี ครึ่งสิงโต โดยส่วนหัว ขาคู่หน้าและปีก เป็นนกอินทรี ส่วนลำตัวและขาคู่หลังเป็นสิงโต และมีหางเป็นงู บางจำพวกก็มี หางของสิงโต ขนบนหลังเป็นสีดำ ขนที่อยู่ข้างหน้าเป็นสีแดง ส่วนขนปีกเป็นสีขาว อาศัยอยู่ในถ้ำตามภูเขา

ตามตำนานกรีก กริฟฟินเป็นสัตว์เทพผู้พิทักษ์เหมืองทองคำของดินแดนไฮเปอร์โบเรีย (ดินแดนในตำนานซึ่งอยู่ทางขั้วโลกเหนือ มีแสงอาทิตย์ และความอุดมสมบูรณ์ตลอดกาล), เป็นรูปจำแลงของเทพีเนเมซิส เทพแห่งความพยาบาท ซึ่งทำหน้าที่หมุนวงล้อแห่งโชคชะตา, นอกจากนี้ยังเป็นผู้ลากรถม้าของพระอาทิตย์

 (เทพอพอลโล) อีกด้วย

กริฟฟินนั้นเป็นสัญลักษณ์ของพลังอำนาจ และบางครั้งยังถือว่ากริฟฟินเป็นสัญลักษณ์ของความหยิ่งยโสอีกด้วย

ในยุคแรก กริฟฟินถูกเปรียบเทียบให้เป็นเหมือนกับซาตาน ที่คอยล่อลวงวิญญานของมนุษย์ให้ติดกับ แต่ต่อมากริฟฟินก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของทั้งทวยเทพ และมนุษย์ สำหรับพระเยซู เพราะมันเป็นเจ้าแห่งพิภพและเวหา อีกทั้งมีรังสีแห่งแสง อาทิตย์ ศัตรูของกริฟฟินคือ บาซิลิสก์ ซึ่งเปรียบได้กับรูปจำลองของซาตาน

ปัจจุบันสามารถพบเห็นกริฟฟินได้ทั่วไปจากงานศิลปะในหลาย ๆ วัฒนธรรม และพบได้ในตราประจำตระกูล รูปสัตว์ต่าง ๆ , ประติมากรรมเก่าแก่, โมเสกนูนต่ำ, นิทาน และในตำนานต่าง ๆ ทั่วโลก

The griffin

 is a legendary creature with the body of a lion and the head and often wings of an eagle. As the lion was traditionally considered the king of the beasts and the eagle the king of the birds, the griffin was thought to be an especially powerful and majestic creature. Griffins are normally known for guarding treasure.^[1] In antiquity it was a symbol of divine power and a guardian of the divine.^[2]

Most contemporary illustrations give the griffin forelegs like an eagle's legs with talons, although in some older illustrations it has a lion's forelimbs; it generally has a lion's hindquarters. Its eagle's head is conventionally given prominent ears; these are sometimes described as the lion's ears, but are often elongated (more like a horse's), and are sometimes feathered.

Infrequently, a griffin is portrayed without wings (or a wingless eagle-headed lion is identified as a griffin); in 15th-century and later heraldry such a beast may be called an alce or a keythong. In heraldry, a griffin always has forelegs like an eagle's hind legs; the beast with forelimbs like a lion's forelegs was distinguished by perhaps only one English herald of later heraldry as the opinicus; the word "opinicus" escaped the editors of the Oxford English Dictionary. The modern generalist calls it the lion-griffin, as for example, Robin Lane Fox, in Alexander the Great, 1973:31 and notes p. 506, who remarks a lion-griffin attacking a stag in a pebble mosaic at Pella, perhaps as an emblem of the kingdom of Macedon or a personal one of Alexander's successor Antipater.

After "griffin", the spelling gryphon is the most common variant in English, gaining popularity following the publication of Alice's Adventures in Wonderland as can be observed from usage in The Times and elsewhere. Less common variants include gryphen, griffen, and gryphin.; from Latin grȳphus, from Greek γρύψ gryps, from γρύπος grypos hooked. The spelling "griffon" (from Middle English and Middle French) was previously frequent but is now rare, probably to avoid confusion with